De verandering

 

 

CONTACT

HOME

ARTIKELEN

 

Esoterie

Filosofie

Spiritualiteit

 

 


Artikelen

 


 

Mannen, Vrouwen en de eeuwige zinloze strijd

 

Mannen en vrouwen trekken elkaar aan. Dit is al zo sinds het ontstaan der tijden. Mannen en vrouwen verschillen van elkaar en dit verschil veroorzaakt de aantrekking naar elkaar.
Dit geldt nu, dit gold voorheen en dit zal altijd zo gelden. Mannen kunnen vrouwen geven wat zij niet hebben en vrouwen geven mannen wat zij missen. Samen sluiten zij de cirkel. Samen vormen ze het totaal van Yin en Yang.

In het begin der tijden gebeurde er nog iets. De mens verbrak de verbinding met de Ketting van Leven. De mens splitste zich af. Men splitste zich af van de éénheid met God en het besef van de éénheid van alles wat is. Mensen splitsten zich daardoor ook af van de verbinding, de éénheid, die zij onderling hebben.
Zij zagen zichzelf als unieke personen, die alleen in deze wereld staan, die alleen en afgesplitst van ieder ander in hun eigen leven staan.
Daardoor bestaat er een ‘ik’ en een ‘jij’, die niet met elkaar zijn verbonden. Hierdoor ontstond er een gevoel dat wij met elkaar kunnen doen wat wij willen. Wij hebben niet het besef dat wij elkaar kunnen kwetsen en beschadigen.
Doordat wij elkaar ook werkelijk schade toebrachten, verloren wij het oorspronkelijke en natuurlijke Pad van het Leven en raakten we verdwaald in de jungle. De jungle waar nog altijd de wet van de sterkste geldt.
De jungle waar je zult eten of gegeten zult worden.
Om deze wetten van de jungle te kunnen overleven, moesten we ervoor zorgen dat we beter werden dan een ander. We moesten superieur worden ten opzichte van een ander. We moesten beter worden, beter zijn en beter blijven dan die ander.
Als we  superieur zijn aan de ander dan zijn we veilig. Tenminste, dat is hoe we toen dachten en nog steeds denken. Er ontstond ‘competitie’.
Ook nu nog accepteren wij competitie als een natuurlijke en gezonde mogelijkheid om via strijd aan te tonen, dat ik superieur ben ten opzichte van andere mensen.
Mannen moeten beter zijn dan andere mannen, vrouwen moeten beter zijn dan andere vrouwen en er is ook nog een eeuwige strijd tussen mannen en vrouwen.
Je ziet dit binnen families, je ziet dit in opleidingen, je ziet dit in de sport, in het sociale leven, op de werkvloer en je ziet dit zelfs binnen religies en tussen religies onderling.
Het besef van competitie is gebouwd op het besef van dualiteit. Dualiteit is als gif voor ons leven. Om dit gif uit ons leven te kunnen verwijderen, moeten we het besef van dualiteit uit ons leven verwijderen. Om het besef van dualiteit uit ons leven te kunnen verwijderen, zullen we onder andere competitie uit ons leven moeten verwijderen.
Competitie onderling zal nooit werken, omdat ik zal moeten bewijze dat ik beter ben dan dat jij bent. Aangezien er slechts éénheid bestaat van alles wat is, is er geen afsplitsing van jou en mij of van wie dan ook. Jij en ik zijn opgebouwd uit dezelfde bouwstenen en dus zijn wij één.
Als ik beter moet zijn dan dat jij bent, zal ik beter moeten zijn dan mijzelf op één en hetzelfde moment. Dit is absoluut onmogelijk.
Ik kan proberen om nu beter te zijn dan dat ik voorheen was, maar ik kan nooit beter dan mijzelf zijn op één en hetzelfde moment.
Omdat er een natuurlijk verschil is tussen mannen en vrouwen, is er ook een oorzakelijke onmogelijkheid voor mannen om beter te zijn dan vrouwen of voor vrouwen om beter te zijn dan mannen.
Mannen als man zijn onvolledig, net zoals vrouwen als vrouw onvolledig zijn. De mannelijke kracht evenals de vrouwelijke kracht op zich, is onvolledig. De combinatie van de vrouwelijke en de mannelijke kracht sluit de cirkel. Mannen zijn als appels en vrouwen zijn als peren. Diegene die zegt, dat appels beter zijn dan peren is een dwaas. En omgekeerd. Appels en peren zijn verschillend met ieder hun unieke geur en smaak. In plaats van de strijd tussen man en vrouw aan te moedigen, moeten we juist aanmoedigen dat mannen en vrouwen hun unieke krachten verenigen om de cirkel steeds te sluiten.

Competitie dwingt ons om te presteren. Competitie moet uit ons leven verwijderd worden. Zo zullen ook de behoefte en de eis van het presteren uit ons leven verwijderd moeten worden. In plaats van het moeten presteren, zullen we elkaar juist moeten bevestigen. We zullen elkaar moeten helpen en ondersteunen om te leren dat wij ‘Goden in wording’ zijn.
Laten we elkaar helpen en elkaar dragen. We zullen moeten leren wie we zijn. We hoeven geen angst te hebben voor elkaar als we weten en kunnen accepteren dat wij elkaar moeten helpen.
Ik kan jou helpen om verder te komen en als ik jou help om verder te komen, dan help ik mijzelf om verder te komen.
Als wij elkaar helpen om verder te komen en elkaar ondersteunen, dan helpen we deze wereld.
Als we deze wereld helpen om verder te komen, dan helpen we het universum om verder te komen.
Als wij het universum helpen om verder te komen, dan helpen wij ‘het Al’ om verder te komen.
Als wij ‘het Al’ kunnen helpen om verder te komen, dan zullen wij zijn zoals wij ooit bedoeld waren: dan zijn wij ‘Goden in wording’.

Laten wij ons hoofd buigen voor de kracht die wij niet hebben.
Laten wij elkaar accepteren zonder competitie.
Laten wij elkaar liefhebben en groeien in het besef van het één zijn van alles wat is.
Laten wij de kracht die wij bezitten en die anderen niet hebben, geven aan anderen.
Laten wij de kracht accepteren, die wij krijgen van anderen en die wijzelf niet bezitten.

Laten wij op deze manier elkaar verder helpen op ‘De Weg’ en zo ook onszelf verder helpen met het vervolgen van onze Weg.
Op deze manier zullen wij zijn wat wij bedoeld zijn om te zijn:

 

 Goden in wording 

 

 

Naar boven