De verandering

 

 

CONTACT

HOME

ARTIKELEN

 

Esoterie

Filosofie

Spiritualiteit

 

 


Artikelen

 


 

God, de Wetenschap en een Appel

 

 


Wat is het verschil tussen de begrippen ' God, de wetenschap en een appel ' en zijn er ook overeenkomsten?
Wat heeft God met de wetenschap te maken en wat heeft de wetenschap met God te maken?
Wat heeft God met een appel te maken en wat heeft een appel met God te maken?
Is er ook een relatie tussen wetenschap en een appel en hoe verhouden God, de wetenschap en een appel zich met elkaar?

 

De eerste vraag die hier naar voren komt, is wat is wetenschap?

 

Eigenlijk zou ik het antwoord niet weten. Ik weet alleen dat de wetenschap gekenmerkt wordt door " meten".
De wetenschap meet.
Zij doen proeven in laboratoria en scheppen omstandigheden waarin van alles bewezen kan worden of niet bewezen kan worden.
Als er iets bewezen kan worden op basis van normen, van uitgangspunten, waarvan de wetenschappers veronderstellen dat deze waar zijn, dan is datgene wat bewezen kan worden, ook waar.

De wetenschap is te vangen in het gezegde " meten is weten".
Als ik het kan meten, als ik dat wat ik onderzoek en dat wat ik bij voorbaat veronderstel, als ik dat in mijn laboratorium kan meten, dan is het waar en dan behoort dat verschijnsel bij " het weten ".
Wat we niet kunnen meten, kunnen we ook niet weten en wat we niet weten is niet waar.

Wat zou de wetenschap kunnen zeggen over een appel?

De wetenschap kan in zijn laboratorium de appel meten in omvang, in grootte, in kleur en in diameter.
Ze kunnen de appel wegen.
Uit heel veel appels kan het gemiddelde gewicht, de gemiddelde grootte en de gemiddelde omvang worden vastgesteld.
Je kunt als je heel veel appels bekijkt in de proeven die je allemaal doet, ook tellen welke kleur het meest voorkomt.
De kleur is over het algemeen rood, groen en geel.
Ook kan de appel doorgesneden worden en de structuur van het vruchtvlees kan vastgesteld worden.
Daarnaast kunnen de wetenschappers in hun laberatorium constateren dat er vocht in een appel zit en misschien is ook nog wel vast te stellen hoeveel vocht er gemiddeld per 100 gram vruchtvlees in een appel zit.

Kortom, je kunt van alles vaststellen in een laboratorium over een appel, je kunt alle gemeten uitkomsten beschrijven en je kunt dit uitdrukken in getallen en grafieken.

 

De volgende vraag die ik wil stellen is, wat is God?

 

Ook op deze vraag zou ik eigenlijk het antwoord niet weten.

Wat is God eigenlijk?
De uitdrukking God vind ik eigenlijk al 'geladen' . Aan deze uitdrukking zit in mijn gevoel zo ontzettend veel 'geweld' gekleefd.
Uit mijn godsdienstlessen van vroeger herinner ik mij dat God een man is. Onvoorstelbaar groots en behoorlijk streng. Als ik niet doe wat hij in de tien geboden bevolen en opgelegd heeft, dan kan hij behoorlijk boos worden. Als hij boos is, dan straft hij je en die straffen zijn niet mis. Als ik zie wat sommige mensen treft in hun levens, dan word ik bang van de strengheid van God en van de ongelooflijke straffen die hij probleemloos uitdeelt.
Ik ken mensen die vreselijk lief zijn en die behoorlijk gestraft zijn in het leven. Zij beleven enorm veel verdriet en ook heel veel ellende. Soms zijn ze vreselijk ziek of gaan er dierbaren van deze mensen, die ook weer heel lief zijn, zo maar dood.
Ook zie ik dat God heel veel ellende toestaat.
In veel gebieden op deze wereld heerst er oorlog en onderdrukking. Heel veel mensen lijden ontzettend en God doet niets. Blijkbaar vindt hij dat allemaal prima.
Als ik een heel dapper moment heb, durf ik wel eens tegen God te zeggen dat hij daar mee op moet houden.
Ik kom er niet echt uit om een beeld van God te krijgen.
Blijkbaar zijn er ook nog meerdere Goden, want er zijn meerdere grote godsdiensten en die zeggen allemaal dat zij de enige of misschien wel de allerbeste God hebben.
Hun God is beter dan de Goden van al die andere godsdiensten.
Ik vind het nogal verwarrend worden, want wie ben ik om te zeggen wie er gelijk heeft.

En wat ik mij helemaal nog heel goed herinner van mijn godsdienstlessen van vroeger is, dat:

GOD LIEFDE IS, ONVOORWAARDELIJKE LIEFDE.

God is dus een man die ongelooflijk streng is, ongelooflijk boos kan worden, enorm kan straffen, onvoorstelbaar veel ellende toelaat en tolereert en tegelijkertijd ongelooflijke, onvoorwaardelijke liefde is.

 

Snap jij het nog?

 

Als ik kijk naar wat ik van de wetenschap begrijp en als ik kijk naar wat ik van God begrijp, dan vind ik beide begrippen moeilijk te vatten en te begrijpen en toen ik over beide begrippen nadacht, kon ik slechts concluderen dat ik er niet meer uit kwam.

Moe en hongerig van het denken hoe ik een vinger op deze pols kon krijgen, nam ik een appel en begon deze op te eten.

Die appel gaf mij het antwoord en bracht mij het licht in deze duisternis.

Hoe kan een appel een antwoord geven over de werking van de wetenschap en over de vraag wat God is?

 

In elk geval begreep ik dat de wetenschap niets van een appel begreep.
Natuurlijk, alles wat zij over de appel vertellen is helemaal waar, maar is wat zij over de appel vertellen wel het werkelijke beeld van de appel?
Hebben de wetenschappers het wezen van de appel  in hun laboratoria werkelijk kunnen vatten?

Toen ik de appel at, merkte ik dat ik de appel lekker vond.
De smaak was geweldig, niet te zoet en niet te zuur, de smaak was juist net zoals hij moest zijn.
Hij rook ook lekker en hij voelde lekker aan.
Ik vond de kleur van de appel mooi en ik vond zijn vorm mooi.
Ik merkte ook dat het sap van de appel mijn dorst leste en ik merkte ook dat het vruchtvlees van de appel mijn honger stilde.
Ik merkte allerlei dingen die niet in een laboratorim te meten zijn.
De ervaring van het bewust eten van de appel was groots.

Die ervaring was natuurlijk wel persoonlijk. Het was mijn ervaring van de appel.

Waarschijnlijk zou jouw ervaring van die appel weer anders zijn geweest.
Misschien vond jij die appel te zoet of te zuur. Maar, zo realiseerde ik mij, er zijn zoetere appels en minder zoete appels. Dus voor ieders smaak is er wel een appel. Ieders persoonlijke wens over de smaak van de appel, de geur van de appel, de kleur van de appel en de grootte van de appel was te vervullen, als je er naar op zoek ging.
De appel was dus niet wetenschappelijk te vangen maar de appel was veel meer dan de wetenschap, via allerlei objectieve metingen, kon vaststellen.
De wetenschap blijft dus bij het vaststellen van wat een appel is, ernstig in gebreke.

 

Toen bedacht ik mij het volgende:

Zouden de godsdiensten bij het vaststellen van wat God was, ook ernstig in gebreke blijven?

Denkend aan de appel, besloot ik dat je God dus eigenlijk zou moeten kunnen eten, moeten kunnen consumeren, om vast te kunnen stellen wat God nu eigenlijk is.

Zou het mogelijk kunnen zijn om God te kunnen eten?

Zou het mogelijk kunnen zijn om een persoonlijk beeld, een persoonlijke ervaring van God te kunnen krijgen, net als bij de appel?

Toen begon ik mij af te vragen hoe ik God persoonlijk zou ervaren, als ik mij een persoonlijk beeld van God zou kunnen voorstellen en mij in dit beeld zou kunnen inleven. Als ik God dus persoonlijk zou consumeren.

Wat ik mij nog van de appel realiseerde, was dat het de appel is, die pas onvoorwaardelijke liefde uitstraalt. Niet alleen de appel doet dat maar ook de drager van de appel, ook de appelboom straalt onvoorwaardelijke liefde uit.
De appelboom staat iedereen toe om naar de boom te lopen en een appel te plukken. Of je nu aardig bent of een enorme ego´st bent, of je nu een heilige bent of een moordenaar bent, iedereen mag naar de appelboom lopen en iedereen mag een appel plukken. Je mag van de appelboom zelfs de hele boom leeg halen, ongeacht wie je bent of ongeacht wat je bent.
Ook de appel staat iedereen toe om hem in zijn of haar handen te nemen, te plukken en op te eten. De appel vindt het allemaal prima.
Dat is pas liefde. Dat is pas onvoorwaardelijke liefde

Zou de appel meer liefde hebben dan God?

Toen ik mij dat realiseerde begon ik pas echt na te denken over God.

Wat zou God kunnen zijn in mijn persoonlijke ervaring van God als ik mijn creativiteit en mijn diepste gevoelens hun gang lieten gaan?

Ik realiseerde mij het volgende:

God heeft alles geschapen, misschien is God wel een allesomvattende kracht die in alles, tot in de diepste kern, aanwezig is.
Misschien is God wel het begin van alle bronnen en de bron van ieder begin.
Misschien is God wel de diepste kern van alle energie waar alles uit is opgebouwd.
Misschien is God wel een bewegende, transcenderende kracht, die alles voortstuwt.
Misschien is God wel een kracht, die in alles aanwezig is en die een onvoorstelbare,  kosmische intelligentie bezit.
Misschien is het wel deze kosmische intelligente kracht die het zaadje van een beukenboom bij voorbaat al heeft laten weten dat hij moet uitgroeien tot een immense beukenboom met onvoorstelbaar veel hout en bladeren, die gevormd worden uit de voedingsstoffen uit de bodem van de aarde, uit het water van de regen en uit het licht van de zon.
Misschien is God wel diezelfde kracht die mij uit een zaadje en een eitje heeft laten groeien, met de fantasie die ik heb om over God na te denken en een poging te doen om God te ervaren.
Misschien is God ook wel die kracht die de appel laat groeien, die zich altijd door mij laat plukken en altijd mijn dorst lest en mijn honger stilt.
Misschien is God ook wel de kracht die er voor heeft gezorgd dat de vogels veren hebben en vleugels, waarmee ze door het luchtruim kunnen scheren en hun voedsel kunnen zoeken. Voedsel dat door diezelfde kracht, die God is, door God is gevormd en altijd aanwezig is.
Misschien is God ook wel de kracht die mij vanzelf geneest als ik ziek ben. Als ik rust neem en goed voedsel neem en veel slaap, wordt eigenlijk iedere ziekte weer overwonnen, zodat ik weer gezond door het leven kan huppelen.
Als dat zo zou zijn, zo realiseerde ik mij, dan is God dus de grote, universele genezer.
Misschien is God ook wel de kracht die ieder jaar weer het tarwe en al de andere granen en alle groenten laat groeien, waarmee iedereen op deze wereld, als wij het tenminste eerlijk verdelen, gevoed zou kunnen worden.
Ik kon mij voorstellen dat God de kracht was van al het kleine en de kracht van al het grote, van de opbouw van het atoom en de nog kleinere deeltje waar het atoom uit is  opgebouwd, tot aan de creatie van het complete universum met al zijn melkwegstelsels.
Zo ging ik nog een flinke tijd door met het verzinnen van allerlei voorbeelden van hoe ik God, diep van binnen, kon ervaren.
Nu begreep ik ook dat God dus voor iedereen zorgt, iedereen voedt, ieders dorst lest, ieder beschermt, ieder geneest en al het leven draagt.
Dit beeld van God begon mij te bevallen. Dit was pas een echte God. Dit was een God van liefde, van onvoorwaardelijke liefde, van nooit aflatende zorgzaamheid en van een onvoorstelbare, creatieve intelligentie.

Plotseling realiseerde ik mij nog iets.

God heeft ons een vrije wil gegeven om te doen en te laten wat wij zelf willen. De appel, die is opgebouwd uit de kracht, de kosmisch intelligente kracht, die God is, dwingt ons niet om hem op te eten. Dat mogen wij zelf beslissen en of wij de appel nu wel plukken of niet plukken, of wij de appel nu wel eten of niet eten, de appel vindt het allemaal prima.

Toen vroeg ik mij af of het dan ook inderdaad God is die ons straft of straffen wij ons zelf door ons niet aan de regels te houden van de drijfkracht, de Goddelijke, transcenderende drijfkracht van de complete schepping. Ik had inmiddels begrepen, dat deze drijfkracht bestaat uit onvoorwaardelijke liefde.
Misschien doen wij ons zelf wel (grote) schade door (vrijwillig) uit de stroom, uit de rivier van onvoorwaardelijke liefde te stappen.

Hoe ervaar jij de wetenschap?

Hoe ervaar jij God?

De wetenschap zal, als zij tenminste nog echte vorderingen wil maken, moeten afstappen van (uitsluitend) het " meetproces " , want zij mist de essentie van wat zij onderzoekt door alleen maar te meten en iedere persoonlijke ervaring te elimineren.
Denk maar aan de appel.


De Godsdiensten zullen, als zij tenminste nog echte vorderingen willen maken en willen overleven, moeten afstappen van het " meetproces "  van God, zoals het in de boeken beschreven staat en zij zullen moeten stoppen met het stimuleren, dat iedereen zijn persoonlijke ervaring van God elimineert. Dit beeld is incompleet.
Zij moeten de mensen juist gaan stimuleren om God te gaan eten, om God te gaan consumeren, om God dan zelf te kunnen laten ervaren, door God of het Goddelijke diep in je zelf wakker te maken en daar diep in je zelf te kunnen vinden.

 

Zo heeft een appel voor mij de aanzet gegeven tot het voor mij oplossen van ongelooflijke problemen en vraagstukken.

Natuurlijk zijn het allemaal mijn persoonlijke ervaringen, maar ze bevallen mij een heel stuk beter dan de verhalen die ik vroeger gehoord en geleerd heb.

Deze ervaringen geven mij nog een buitengewoon voordeel, ik ben nu niet meer bang voor alle straffen die God mogelijk zou kunnen uitdelen. Sterker nog, zij geven mij de mogelijkheid om het lot, om de richting van mijn eigen leven, zelf in de hand te nemen en te bepalen.
Ik hoef mij slechts te richten op de wet van onvoorwaardelijke liefde en in deze eeuwig stromende rivier te stappen en daarin mee te drijven.

Zo heb ik de snaren van mijn ingebakken harp met deze beelden en deze ervaringen over het Leven en over God weten te stemmen en worden de klanken en de muziek die deze harp nu voortbrengt, steeds mooier en mooier.

 

 

 

 

Naar boven