De verandering

CONTACT

HOME

ARTIKELEN

 

Esoterie

Filosofie

Spiritualiteit

 

 


Artikelen

 


Dualiteit

 

Als je je gaat verdiepen in de werking van de wetten van het leven, dan stuit je op het begrip van “Dualiteit”. Dualiteit is verweven in alle grondbeginselen van het leven, het leven is er van doordrenkt.

Wat is dualiteit?

Voordat we ingaan op deze vraag, moeten we ons eerst afvragen waar wij, deze planeet, de wereld en alles wat er is, uit bestaan en waaruit wij zijn opgebouwd.

Alles wat er is, is energie. Alles wat bestaat, is opgebouwd uit energie. Deze energie is opgebouwd uit oneindig vele identieke, allerkleinste deeltjes. In essentie is dus alles wat is, gelijk aan elkaar, doordat alles wat is, is opgebouwd uit een massa van dezelfde identieke, allerkleinste deeltjes. Het uniek zijn van alles wat is, wordt veroorzaakt doordat alle afzonderlijke unieke dingen van alles wat is een eigen, unieke trillingsgraad hebben. In essentie ben ik dus absoluut gelijk aan jou of in elk geval zijn wij opgebouwd uit dezelfde bouwstenen, met het verschil dat wij unieke trillingsfrequenties hebben. Doordat alles wat is, verbonden is met elkaar, hebben alle mensen via de energie die bestaat in de ruimtes tussen alle mensen en die weer zijn opgebouwd uit een massa van dezelfde allerkleinste energiedeeltjes, een onlosmakelijke verbondenheid met elkaar.

Wij zijn dus via draden van energie met elkaar verbonden. Alles wat ik doe, zal daardoor altijd door anderen worden opgemerkt, anderen zullen altijd door alles wat ik doe, worden beïnvloed, dit komt door onze onlosmakelijke verbondenheid met alles wat is.

Dit is heel erg belangrijk. Dit betekent namelijk ook dat zelfs als ik geen enkel resultaat zie van wat ik doe, ik door mijn verbinding met alles wat is en dus met alles en iedereen, altijd al het andere leven zal beïnvloeden.

Wij zijn dus in een enorm, energetisch web altijd met elkaar en met alles wat is, verbonden.

Omdat wij zijn opgebouwd uit dezelfde substantie, uit dezelfde bouwstenen en omdat we allemaal met elkaar en met alles zijn verbonden, is er dus uitsluitend éénheid van alles wat is. Deze eenheid gaat terug tot aan de bron van het leven. Deze eenheid gaat terug tot de “Schepper”. Deze eenheid gaat terug tot het moment van Scheppen. Deze eenheid gaat terug tot God.

Ook moeten wij ons realiseren dat wij medescheppers zijn, medescheppers van ons eigen leven, van deze wereld en van dit universum

De mens bezit het vermogen om te scheppen. Omdat we dit vermogen hebben om te scheppen, leven we in onze eigen, zelf geschapen werelden. Wij leven in werelden die zijn geschapen en gevormd door onze eigen gedachten, door onze eigen overtuigingen. Daar waar we ons op richten, waar we ons op focussen, zal worden geschapen en wat wij scheppen zullen wij ervaren. Als ik vind dat jij een slecht persoon bent, dan zal alles wat jij doet mij het bewijs geven dat jij slecht bent. Ik zal het zien door wat je doet, ik zal het horen door wat je zegt en ik zal het zelfs ruiken. Als iemand anders vindt dat jij een goed persoon bent, dan zal die ander daarin bevestigd worden, door dezelfde acties van jou, die mij bevestigen dat jij een slecht persoon bent.

Omdat het universum werkt als een spiegel, die alles terugspiegelt van wat ik vind en wat ik doe en omdat we in het leven moeten leren, scheppen we (onbewust) de omstandigheden in onze levens en van onze levens, de omstandigheden die wij willen ervaren. Door deze ervaringen kunnen we en zullen we leren. De Engelsen zeggen dit heel mooi met “What goes around, comes around”.
(Zie ook de film "The Secret" en het artikel "The Secret").

Als de film niet wil starten, zie dan met de volgende link de eerste twintig minuten van de film op Youtube: "The Secret"

Als we deze lijn volgen, betekent dit, dat ik in de ogen van andere mensen niets anders ben dan de duizenden en duizenden etiketten die anderen op mij plakken. Dit betekent ook dat jij in mijn ogen niets anders bent dan de etiketten die ik op jouw leven plak.

Dit betekent ook dat we in onze eigen geëtiketteerde wereld leven. We leven in dozen vol met etiketten of anders gezegd, we leven in mentale gevangenissen. Dit betekent dus ook dat in deze, op het besef van dualiteit gebouwde wereld, niets is wat het lijkt te zijn. Het betekent dus ook dat ik mijn wereld kan veranderen als ik bereid ben mijn etiketten te veranderen. Het betekent dus ook dat als ik bereid ben om te stoppen om situaties en mensen met etiketten te beplakken, mijn doos met etiketten leeg zal worden of dat de muren van mijn mentale gevangenis zullen gaan oplossen en ik in staat zal zijn om buiten mijn gevangenis te kunnen kijken.
Dit betekent dat als ik buiten mijn gevangenis kan kijken, ik mijn horizon kan veranderen. Als ik in staat ben om mijn horizon te verleggen, ben ik in staat om te groeien. Als ik in staat bent om te groeien, zal mijn bewustzijn groeien, veranderen en toenemen. Als mijn bewustzijn toeneemt, ben ik in staat om opnieuw de verbinding met de bron van het Leven, die diep in mij ligt, te vernieuwen.
Dan zal ik dus opnieuw de verbinding met de “Ketting van leven” herstellen.

Nu kunnen we terugkomen op de vraag: Wat is dualiteit?

Om die vraag te kunnen beantwoorden, moeten we ons eerst richten op het begrip spiritualiteit, eerst moeten we ons afvragen wat we bedoelen met spiritualiteit. Spiritualiteit is een begrip dat ligt tegenover het begrip materie. De mens is en vertegenwoordigt materie, de mens heeft een lichaam en vertegenwoordigt zo de materie, het materiële aspect van het leven.

Is de mens meer dan alleen maar een lichaam? Is de mens ook geest? Vertegenwoordigen wij ook het spirituele? Als je vindt dat dit niet zo is, dan zijn we gauw klaar. Als je vindt dat de mens wel geest of “spirit” is, dan heeft dit verhaal zin.

Als je er van uitgaat dat de mens ook geest, ook spirit is, dan kun je ook misschien meegaan in het feit dat de mens langer voortleeft dan alleen zijn leven in het fysieke lichaam. Als de mens dus aan het eind van zijn fysieke, zijn aardse leven sterft, leeft er dus blijkbaar iets van ons door. Onze geest, onze spirit leeft elders verder, elders in een andere sfeer.

Als we blijkbaar langer leven dan alleen maar het leven hier op aarde, leven we misschien toch eeuwig, in steeds wisselende, in steeds andere sferen.

Als we eeuwig leven, als onze spirit eeuwig leeft, is het ook zeer aannemelijk dat onze spirit een bepaald groeiproces doormaakt en moet doormaken om verder te kunnen, om sfeer na sfeer te kunnen veroveren en om steeds meer van het goddelijk aspect van ons Zijn te gaan begrijpen en doorgronden.

In die groei van ons Zijn, is de grootste hindernis die we moeten nemen om te kunnen groeien, het overwinnen van het begrip en het besef van de dualiteit.

Eens leefden wij in het besef, het bewustzijn van éénheid. Wij wisten dat wij onlosmakelijk verbonden waren met al het leven, met alles wat is. Wij waren verbonden met de ketting van leven, die teruggaat tot aan de Schepper, die teruggaat tot God. Wij waren dus verbonden door een enorme ketting van Leven met God.

Ooit hebben wij het besluit genomen om ons af te splitsen van de ketting van leven, af te splitsen van elkaar en af te splitsen van de verbinding met God. Niet dat deze afsplitsing werkelijk realiseerbaar is, maar wij vergaten in de loop van de tijd dat wij zijn verbonden met al het leven. Wij gingen er van uit dat wij los staan van elkaar, geen verbinding hebben met elkaar en dus ook niets met elkaar te maken hebben. Wij gingen er van uit (en gaan er nog steeds van uit), dat wij elkaar kunnen schaden en beschadigen zonder dat wij hiermee onszelf zullen schaden en beschadigen.

Leven in het besef van éénheid, leven in het besef en in het bewustzijn dat wij zijn verbonden en éénzijn met alles wat is, wordt door ons ervaren als liefde, als onvoorwaardelijke liefde.

Aangezien het besef, het bewustzijn van afsplitsing het tegenovergestelde is van het besef en het bewustzijn van éénheid, is de ervaring van het besef van afsplitsing ook tegenovergesteld aan het gevoel van onvoorwaardelijke liefde en dit is het gevoel van angst.

Leven in het bewustzijn van afgesplitst zijn van al het andere leven, is dus leven in een continu (onbewust) gevoel van angst.

Bij deze afsplitsing werd ons ego geboren. Wij lieten en laten de besturing van ons leven over aan ons ego. Omdat ons ego drijft op het gevoel van afsplitsing van al het leven, van alles wat is, leeft ons ego dus ook in een continu gevoel van angst.

Om aan dit onafgebroken gevoel van angst het hoofd te kunnen bieden, streeft het ego dus altijd naar superioriteit. Het ego streeft altijd naar overheersing van anderen. Als het niet lukt om anderen te kunnen overheersen, neemt ons ego een onderdanige rol aan. Zo leven wij of als meester of als slaaf en zijn dus of de overheerser of het slachtoffer en wisselen, afhankelijk van de omstandigheden en de mogelijkheden, constant deze rollen.

Bij deze onafgebroken strijd van het ego worden dus continu tegenstellingen gecreëerd. Meester en slaaf, heersen of overheerst worden, goed en slecht, accepteren of afwijzen, vreugde of angst en zo kun je eindeloos doorgaan.

Met het creëren van deze eeuwige tegenstellingen is het begrip en het besef van dualiteit geschapen.

Dualiteit is dus onlosmakelijk verbonden met het begrip en besef van afsplitsing.

Dualiteit is een begrip waar dus alles mee valt en staat. Dualiteit is heel moeilijk te doorgronden. Dualiteit is nagenoeg ongrijpbaar en daarom zo gevaarlijk in alle aspecten. Dualiteit staat voor ego en voor “antichrist”. Dualiteit is het besef dat dus uitgaat van tegengestelden, van uitersten. Dualiteit kent dus alle tegengestelde begrippen zoals goed en kwaad, liefde en angst, groot en klein, juist en onjuist. Dualiteit steunt juist op deze begrippen en leeft van de energie die door het stellen en in stand houden van deze uitersten gecreëerd wordt, uitersten die je vindt aan het einde van de slingerwerking van de slinger van de dualiteit en die dus altijd na het bereiken van het ene uiterste van de slinger, door de slingerwerking, weer terug zal slingeren naar het andere uiterste van de slinger en daarna weer en daarna weer, enzovoort, enzovoort. De energie voor het in stand houden van deze slingerwerking wordt geleverd door de mensen, wordt geleverd door de acties en reacties van onze ego’s, die leven op het besef en het bewustzijn van afsplitsing van al het leven en die dus de uitersten nodig hebben en daardoor de dualiteit in stand houden. Dualiteit dat altijd tweedracht zal zaaien onder de mensen. Dualiteit dat altijd zal refereren aan de wet van “oog om oog, tand om tand”.

Het ego leeft in een onafgebroken, onbewust besef van angst. Daardoor zal het ego altijd de drijfveer hebben om superieur te zijn. Met deze superioriteit probeert het ego een vals gevoel van veiligheid te scheppen. Aangezien alle ego's dezelfde drijfveer hebben om superieur te zijn, zullen zij altijd tegenstellingen creëren om zich af te kunnen zetten tegen andere ego's en om daarmee hun gelijk aan te tonen en dus hun overwinning op anderen veilig te kunnen stellen. Hiermee is voor dat moment dan weer even een nieuw situatie gecreërd van meester (overwinnar) en slaaf ( slachtoffer).

Dualiteit dwingt dus altijd de tegengestelde kracht, die aan de andere kant van de slingerwerking tot uitdrukking komt, af.
Dualiteit dwingt altijd een tegengestelde kracht af. Dualiteit schept altijd deze kracht aan het eind van de slingerbeweging en houdt zichzelf daardoor en daarmee in stand.
Daarom is dualiteit niet te bestrijden.
Dualiteit vraagt juist om strijd en roept deze strijd keer op keer op.

Je kunt dualiteit dus niet bestrijden. Strijd is het levensbloed van het begrip en het besef van dualiteit. Je kunt dualiteit alleen laten sterven door eenvoudig niets te doen. Niet handelen, niet reageren, is de bijl die voor jou en voor iedereen de doodslag kan toebrengen aan de dualiteit.

Niemand kan de wereld redden door de strijd aan te gaan met slechte krachten of welke kracht dan ook. Het bevechten van welke kracht dan ook, het bestrijden van al het kwaad dat wij zien, voedt de dualiteit en houdt het dus in stand. Mensen die zeggen de wereld te willen redden door het kwaad te gaan bestrijden, doen dus juist niets anders dan de dualiteit met hun strijd in stand te houden en houden daarmee dus het kwaad in stand en versterken het juist. Iedere kracht, ook iedere liefdeskracht, die je in de strijd wilt werpen om het kwaad te bevechten, is juist een versterking van de slingerwerking van de dualiteit en houdt het daardoor dus in stand. Iedere reactie op iedere actie is het kenmerk van dualiteit.

Als ik “het kwaad” constateer en vind dat ik dat moet bestrijden, constateer ik in dat kwaad een uiterste, waarvan ik tevens vaststel dat het onaanvaardbaar is. Op welke manier ik dit kwaad ook bestrijd, ik trek door deze handelingen, door deze strijd altijd de slinger van de dualiteit terug naar de andere kant, naar de tegengestelde kant. De slinger zal dus nu een tegenovergestelde kant op slingeren. Aangezien de dualiteit per definitie streeft naar tegengestelde krachten, zal de slinger aan het eind van de uitslag die ik heb veroorzaakt, vanzelf weer de andere kant op slingeren en daardoor dus een nieuwe tegengestelde kracht, dus opnieuw een kwade kracht creëren. Mijn aanval op het kwaad, hoe goed ik het ook bedoelde,  heeft dus opnieuw een kwade kracht geschapen en hiermee heb ik dat wat ik bevocht, juist versterkt.

Zie dualiteit als het duister in een donkere kamer. Ik kan tegen het duister duwen. Ik kan dit doen terwijl ik boos ben en ik kan dit doen met alle goede bedoelingen die ik kan verzinnen.Ik kan het duister echter nooit beïnvloeden, ik kan het niet wegduwen. Niet op een boze wijze en niet op een liefdevolle wijze. Ik kan het duister alleen laten verdwijnen door een lichtje te onsteken. De duisternis was er dus doordat iets anders, het licht, er niet was.

Dualiteit is er dus ook doordat iets anders er niet is. Wat de dualiteit in leven houdt, is het feit dat wij ons er mee verbinden. Ook wij gaan mee in het spel van goed en kwaad, van mee eens en niet mee eens, van overheersen en overheerst worden. Wat er niet is, is onze leegte, ons absoluut “niet verbinden”. Jezus zei dat als ze je op de ene wang slaan, je de andere wang moet toekeren. Jezus predikte dus een “absoluut niet reageren”. Jezus zei niet dat je je boos moest maken, moest gillen of terug moest slaan. Verbind je dus niet met wat er gebeurt. Doe absoluut niets, want als je maar iets doet, houd je de dualistische kracht in stand en voorzie je hem van energie waardoor hij zich voedt en in leven blijft. Trek dus niet aan en duw dus niet tegen de slinger van de dualiteit. Door niet te reageren naar en op andere mensen raak je de slinger niet aan waardoor hij verstoken van energie zal uitslingeren en uiteindelijk zal stoppen met slingeren. Ook al zie je geen resultaat van het niet reageren op anderen, dan zul je toch altijd de ander door jouw niet reageren beïnvloeden. Dit komt door het feit dat wij in het energetisch web altijd met alles en met iedereen onlosmakelijk zijn verbonden.

Nogmaals herhaal ik dat ons ego dus altijd zoekt naar de dualiteit. Dualiteit is dus altijd gekoppeld aan het besef van afsplitsing, van afgesplitst te zijn van de ketting van leven, die teruggaat tot de Schepper van al het leven, die teruggaat tot de bron van al het leven, die teruggaat tot God. Omdat ons ego dus altijd zoekt naar de dualiteit dat gekoppeld is aan het besef van afsplitsing, leeft ons ego en leven wij dus continu in angst. Omdat wij continu in angst leven, proberen wij dus altijd macht uit te oefenen over anderen. Wij gaan ervan uit dat als wij macht hebben over anderen, wij ook veilig zullen zijn. Anderen proberen macht te hebben over ons, omdat zij op een zelfde wijze hun (onbewuste) angst proberen te elimineren. Zo heerst er dus een eeuwige strijd van overheersen en overheerst worden. Een strijd die uiteindelijk nooit onze angst zal verdrijven. Als wij niet in staat zijn om macht uit te kunnen oefenen over anderen, nemen wij de rol van ondergeschikten aan. Zo spelen wij dus continu de wisselende rol van “heerser en slachtoffer”. Je dit te realiseren is heel erg belangrijk.

Wat geldt voor dualiteit geldt ook voor het ego. Het ego drijft op de werking van de dualiteit. Zoals de dualiteit niet met strijd is te verwijderen, zo is ook het ego niet met strijd te elimineren. Het ego kun je alleen afleggen door het langzaam te laten gaan. Door het te negeren en niet meer van energie te voorzien, zal ook het ego een langzame dood sterven.

Wat kan ik dan doen om de dualiteit te vernietigen? Het antwoord is dat je hiervoor juist niets moet doen. Ik moet het besef van uitersten loslaten en mij niet laten verleiden om met de slingerwerking van de dualiteit mee te gaan. Vind gewoon niets over wat dan ook. Maak jezelf leeg. Maak je eigen doos met etiketten, waarmee jij andere mensen en gebeurtenissen een etiket geeft en dus beoordeelt en veroordeelt, leeg. Leeg je eigen beker en hoe leger je wordt, hoe minder je mee gaat met alle tegenstellingen die ons worden opgelegd door ons ego. Hoe leger je wordt, hoe meer je je gaat beseffen dat je niet bent afgesplitst van al het andere leven. Als je stopt al het andere leven te bevechten door de eeuwige tegenstellingen in stand te houden, hoe meer je hierdoor zult gaan voelen en beseffen dat je één bent met al het leven. Als je de éénheid van alles wat is steeds meer gaat beseffen, als je steeds meer in dit besef begint weg te zakken en er naar gaat handelen, zal de “Christusgeest” in jou ontwaken en zal het licht in je gaan branden. Je hebt dan opnieuw de verbinding met jouw Bron hersteld. Je zult met dit Christuslicht dan niet alleen het duister voor jouzelf verdringen maar je zult met jouw licht ook de duisternis voor anderen verdringen. Met het verdwijnen van deze duisternis zal uiteindelijk ook de dualiteit verdwijnen.

Je kunt dus ook absoluut niet zonder meer je ego afbreken. Je kunt alleen je ego afbreken als je de dualiteit gaat begrijpen en gaat zien in ieder aspect van het leven. Als je vervolgens weigert om nog het spel van uitersten en tegenstellingen mee te spelen, zal jouw ego zijn voedingsbodem kwijtraken en zul jij jouw ego uithongeren. Verstoken van energie, zal dan ook het ego langzaam sterven.

Als je jouw ego gaat bestrijden met een strijd, zul je juist de dualiteit voeden en zal jouw ego alleen maar sterker worden. Bewandel dus niet meer de weg van uitersten, de weg met de slingerwerkingen maar bewandel de smalle weg van het midden.

Vanuit dit niets zijn, dit niets doen, dit leeg zijn, zul jij veranderen, zul je de aansluiting vinden met jouw eigen bron diep in jou, zul je de verbinding gaan voelen met al het leven en zul jij jouw eigen groeiproces gaan starten en in beweging houden.

Je kunt de dualiteit ook pareren door niet de weg van afsplitsing te volgen. Dualiteit is altijd gekoppeld aan afsplitsing. Als je juist in tegenstelling tot de weg van afsplitsing, bewust de weg van “éénheid” volgt, volg je in elk geval een weg die nooit zal beantwoorden aan het dualistisch principe. Door dit consequent vol te houden, zal ook nu het “beest van dualiteit” in jou van energie verstoken blijven en dus langzaam sterven.

Verander dus niet de wereld door de krachten in de wereld te gaan bestrijden maar verander de wereld door de dualistische kracht in jouzelf te bestrijden. Deze strijd wordt gekenmerkt door juist niets te doen en door jouw eigen besef, begrip en inzicht over dualiteit te vergroten. Als je jezelf hebt overwonnen, zul je een licht vertegenwoordigen, waarmee je het duister, de dualiteit, voor jezelf en voor anderen zult afbreken en zult kunnen laten sterven.

Laat je niet verleiden door mee te gaan in de uitersten, in de slingerwerkingen van de dualiteit en laat je niet vangen door de dingen in het leven die jij bestempeld als “goed”, hierdoor ontstaat er vanzelf ook een “slecht”. Beiden zijn relatief en voor beide partijen binnen deze slingerwerking van de slinger van de dualiteit (bijna) altijd aanvechtbaar en verdedigbaar, gezien vanuit hun eigen standpunt en overtuiging. Hierdoor zul je altijd geconfronteerd worden met andere mensen, altijd in de tegenstellingen “geparkeerd” worden en de neiging krijgen om die mensen op hun standpunt en overtuiging aan te vallen, waardoor je je vastgrijpt aan de slinger en meegaat met de slingerwerking van de dualiteit. 

Weiger onder alle omstandigheden om een ander mens te bestrijden maar bestrijd uitsluitend de dualiteit in de mens door het aan de kaak te stellen, door het uit te dagen en door het voor anderen “open te leggen”.

Hierbij is dus ook van belang dat je geen enkele verwachting hoeft te hebben of de mensen wel of niet zullen reageren op jouw “niets doen”. Door jouw onlosmakelijke verbondenheid met alles en iedereen zal jouw “niet reageren” een absolute invloed hebben op alles en iedereen en zul je invloed hebben op het veranderen van de energiefrequentie van het totale energieveld. Hiermee heb je dus invloed op de situatie in en van deze wereld.

Er bestaat dus geen goed en geen slecht. Voor de ene partij is het goede het goede en voor de andere partij is dat goede dan, op basis van het dualistisch principe, automatisch het slechte.
Voor de andere partij geldt vanuit het gezichtspunt van die andere partij exact hetzelfde, maar dan uiteraard in spiegelbeeld.

Realiseer je ook dat de mensen juist van je verwachten dat je meegaat met de slingerwerking van de slinger. Er wordt van je verwacht dat je een standpunt inneemt en dat je dat standpunt verdedigt. Er wordt van je verwacht dat je een etiket plakt op mensen en op situaties en daardoor gevangen zult blijven in je eigen mentale gevangenis. De mensen verwachten dit van je omdat ze willen weten waar ze aan toe zijn. Als jij jouw standpunt inneemt, kunnen zij weer trekken aan of duwen tegen de slinger van de dualiteit. Zij willen weten waar jij staat en waar zij dus kunnen staan. Kunnen ze de rol van heerser pakken of moeten ze genoegen nemen met de rol van slachtoffer. Juist door niet te reageren schep je chaos. Deze chaos is misschien in staat om de mensen te doen ontwaken en te laten ontdekken dat ze verwikkeld zijn in een strijd die zonder einde is en die dus nooit ergens toe zal leiden, behalve tot de ellende, de angsten en de wanhoop waar deze wereld al duizenden en duizenden jaren in gedompeld is en van overstroomt.

Het enige wat van belang is, is dus dat de mensen het bewustzijn  krijgen van de werking van de wetten van afsplitsing en dualiteit en van de werking van de wet van éénheid, van het éénzijn van alles wat is. De eerste wet leidt tot een eeuwige chaos, vol angsten, verdriet, wanhoop en lijden. De tweede wet leidt tot begrip, acceptatie, tolerantie en onvoorwaardelijke liefde.

Slechts het volgen van de tweede wet, leven in het bewustzijn van éénheid, leidt tot het veranderen van deze wereld en zal de angst verdrijven en de liefde weer de nieuwe heerser van deze wereld laten worden.
 

Zie ook de prachtige Engelstalige video:
The Spiritual Cause of War  

(Een bijzondere verklaring voor de spirituele reden van oorlog, namenlijk de dualistiche gedachte die er voor zorgt dat de mensen de illusie hebben dat zij zijn afgescheiden van hun bron en dus zijn afgescheiden van elkaar.
Dit verhaal is een uittreksel van het boek: “
The Art of Non-War” van Kim Michales).

 

 

 

Naar boven